Obecność – lub jej brak – postaci ojca rzeczywiście pozostawia ślad w mózgu dziewczynki. Nie dlatego, że dorastanie bez ojca czyni ją „zepsutą”, niepełną czy niezdolną do działania, ale dlatego, że gdy ojciec jest obecny i pełen miłości, mózg dziecka wzmacnia się w bardzo specyficzny i głęboki sposób.
Przytulenie, które reguluje mózg
Za każdym razem, gdy ojciec przytula córkę, mózg dziewczynki uwalnia oksytocynę, hormon przywiązania, spokoju i bezpieczeństwa.
Ten prosty gest wysyła silny sygnał do układu nerwowego:
To nie tylko emocje: to biologia. Ciało uczy się, że świat może być bezpiecznym miejscem.
Kiedy brakuje uścisków
Gdy brakuje tej kochającej obecności, wiele dziewcząt zbyt wcześnie uczy się chronić siebie.
Nie zawsze wyrażają to słowami.
Nie zawsze widać to w ich zachowaniu.
Ale ich ciała i mózgi to rejestrują.
Układ nerwowy staje się bardziej czujny, czujny, napięty. Nie ze słabości, ale dla przetrwania.
Ochronny wpływ obecnego ojca
Z ciągłymi uściskami i prawdziwą emocjonalną obecnością:
Stres maleje.
Strach jest regulowany.
Mózg uczy się wracać do spokoju.
Dziewczyna, która czuje się chroniona:
Myśl jaśniej.
Śpij lepiej.
Bądź bardziej odważny.
Poznawaj świat z mniejszym strachem.
Bezpieczeństwo emocjonalne rozszerza mózg, a nie go kurczy.
Samoocena, którą się czuje, a nie krzyczy
Z czasem te uściski budują prawdziwą samoocenę.
