Adoptowałam głuche bliźnięta po tym, jak znalazłam je na ulicy – ​​12 lat później o mało nie upuściłam telefonu, gdy dowiedziałam się, co robią. Mam 41 lat i 12 lat temu moje życie zmieniło się na zawsze. Pewnego ranka jechałam na śmieci; na ulicach było cicho, a zimno szczypało mnie w policzki. Mój mąż, Julien, dochodził do siebie po operacji, więc już go nakarmiłam, zmieniłam mu opatrunki i wyszłam. Życie toczyło się swoim rytmem, ale tego ranka wszystko się zmieniło. Voir plus

Rozmowa telefoniczna, która zmieniła wszystko

Pewnego zwyczajnego popołudnia zadzwonił telefon. Firma specjalizująca się w odzieży dziecięcej odkryła ich projekt.

Ich dzieła zrobiły wrażenie na zespole. Firma chciała stworzyć linię inspirowaną ich pomysłami, w ramach płatnej współpracy.

Szacunkowa wartość kontraktu: ponad 460 000 euro w całym okresie jego trwania.

Myślałem, że się przesłyszałem. Usiadłem, wziąłem oddech i poprosiłem, żeby powtórzyli numer.

Kiedy oznajmiłam to dziewczynom za pomocą języka migowego, zamarły, a potem wybuchnęły radością: „CO?!”

Nie zależało im na sławie. Chcieli po prostu, żeby inne dzieci, takie jak oni, czuły się komfortowo w ich ubraniach.

I właśnie ta autentyczność przekonała firmę.