„Kto by na ciebie spojrzał, kurczaku?” – zaśmiał się mąż, nie podejrzewając, że rozliczenie jest już bliskie. Ana stała przy kuchence, ostrożnie obracając klopsiki z kurczaka, gdy Mihai wszedł do kuchni. Rzucił klucze na stół z głośnym brzękiem, który sprawił, że podskoczyła. „Tylko tyle potrafisz zrobić?” mruknął, rzucając pogardliwe spojrzenie na patelnię. „Pracuję jak niewolnik i wracam do domu, żeby w kółko zastać to samo niesmaczne jedzenie”. Ana bez słowa położyła kl… Voir plus

Potem otworzyła ukryty folder, o którym wiedziała tylko ona. Drobne umowy, rachunki, wiadomości. Dowody wszystkich długów zaciągniętych przez Mihaia. Pożyczki, które nazywał „tymczasowymi”. Niezapłacone raty. Kary.

Po raz pierwszy przestała czuć się mała.

Czuła się przytomna.

W ciągu kolejnych dni Ana zaczęła robić coś, czego nie robiła od lat: obserwować. Bez strachu. Bez wymówek.

Zauważył, jak Mihai zmieniał koszulkę przed wyjściem „z chłopakami”. Jak chował telefon. Jak pachniał coraz bardziej obcymi perfumami. Jak stawał się coraz bardziej nerwowy, gdy milczała.

Jej milczenie go przeraziło.

— Co się stało? — zapytał ją pewnego wieczoru. — Czemu już nic nie mówisz?

Ana wzruszyła ramionami.