„Kto by na ciebie spojrzał, kurczaku?” – zaśmiał się mąż, nie podejrzewając, że rozliczenie jest już bliskie. Ana stała przy kuchence, ostrożnie obracając klopsiki z kurczaka, gdy Mihai wszedł do kuchni. Rzucił klucze na stół z głośnym brzękiem, który sprawił, że podskoczyła. „Tylko tyle potrafisz zrobić?” mruknął, rzucając pogardliwe spojrzenie na patelnię. „Pracuję jak niewolnik i wracam do domu, żeby w kółko zastać to samo niesmaczne jedzenie”. Ana bez słowa położyła kl… Voir plus

— Nic nie mam.

Po raz pierwszy to była prawda.

Pewnego ranka, kiedy Mihai pospiesznie wychodził, Ana otworzyła laptopa. Weszła na stronę z ofertami pracy dla freelancerów. Wrzuciła swoje stare rysunki. Haft. Proste, ciepłe ilustracje.

W ciągu tygodnia otrzymała swoje pierwsze poważne zlecenie.

Potem drugie.

Potem trzecie.

Nie chwalił się. Nic nie powiedział.

Pewnego wieczoru Mihai wszedł nerwowo do domu.
— Nie mamy prądu! — krzyknął. — Czemu nie zapłaciłaś rachunku?

Ana spojrzała na niego spokojnie.

— Zapłaciłam.

— Jakimi pieniędzmi?

— Moimi.